برخی خالها هم ممکن است هیچ تغییری نکنند. بعضی خالها هم به تدریج در دراز مدت از بین می روند. علت تشکیل خال: خال زمانی ایجاد می شود که سلولهای ملانوسیت ( سلولهای رنگدانه ساز) پوست به جای گسترش بر سطح پوست داخل قالبی خوشه مانند رشد می کنند و از سطح پوست برآمده می شوند. خال ممکن است به مرور زمان با قرار گرفتن در معرض اشعه خورشید در دوران نوجوانی و بارداری تیره شود. در دوران بارداری غالباً تعداد خالها بیشتر و خالهای قبلی بزرگتر و پررنگ تر می شوند. عوامل ایجاد خال: ۱)عوامل محیطی ۲) زمینه ژنتیکی ۳) هورمونهای جنسی بخصوص استروژن و پروژسترون در خانم ها. انواع خالها: ۱)خالهای مادرزادی: از هر ۱۰۰ نفر یک نفر خال مادرزادی دارد. این خالها نسبت به سایر خالها به احتمال بیشتری به ملانوما( نوعی سرطان پوست) تبدیل می شوند باید مراقب آنها بود. اگر خال مادرزادی بزرگتر از یک سانتی متر باشد حتماً باید توسط متخصص پوست بررسی و در صورت نیاز برداشته شود. اگر خال مادرزادی بزرگ، مودار و ضخیم است یا رنگ غیرطبیعی دارد باید هرچه سریع تر برای برداشتن آن اقدام کرد. ۲) خالهای بی قواره: این خالها از مداد پاک کن بزرگترند و شکل آنها نامنظم است، رنگشان یکدست نیست، مرکزشان قهوه ای تیره و لبه هایشان روشن تر و ناصاف است. برخی افراد ممکن است روی بدنشان ۱۰۰ عدد از این خالها داشته باشند. این خالها به احتمال زیاد سرطانی می شوند. هرگونه تغییر در این خالها را باید به پزشک متخصص پوست اطلاع داد تا در صورت سرطانی شدن آن اقدامات لازم صورت گیرد. خال سرطانی را چگونه تشخیص دهیم؟ بیشتر خالها برای صاحبشان دردسرساز نیستند. تنها خالهایی نیاز به مراقبت دقیق دارند که ظاهرشان نسبت به دیگر خالهای فرد متفاوت است و بعد از۲۰سالگی ظاهر شده اند. اگر متوجه تغییر رنگ، شکل، ارتفاع و اندازه یکی از خالهایتان شدید یا یکی از خالهایتان دچار خونریزی، ترشح، خارش، ریزش پوست، حساسیت یا درد شد باید حتماً به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید. همه خالها روی قسمتهایی از پوست که جلو چشم هایتان قرار دارند نیستند و برخی خالها را باید با آیینه بازبینی کنید یا از شخص دیگری برای معاینه شان کمک بگیرید. در معاینه منظم سطح بدنتان به قسمتهایی از پوست که بیشتر در معرض آفتاب هستند، مثلاً صورت و روی دستها توجه بیشتری کنید. آقایان باید به گردن و بازوهایشان هم توجه کنند. خالهای مشکوک: ۱)خالهای نامتقارن: اگر یک خط فرضی از میان این خال رسم کنید می بینید دو نیمه آن دقیقاً روی هم قرار نمی گیرند. ۲) حاشیه خال: هر گونه ناصافی، تیرگی، تاری یا بی نظمی در لبه های خال. ۳) رنگ: رنگ خال در تمام قسمتهایش یکسان و یک دست نیست و سایه هایی به رنگ برنزی، قهوه ای، سیاه، آبی، سفید یا قرمز دارد. ۴) قطر: قطر خال از قطر پاک کن سر مداد بیشتر است. ۵) تحول: اندازه، شکل یا رنگ خال در حال تغییر است. این نوع خالها خطرناکند و باید هرچه سریع تر توسط پزشک متخصص پوست بررسی شوند. نحوه برخورد با انواع خالها: در خالهای مشکوک: بعد از اینکه متخصص پوست خال را معاینه کرد یا می گوید خالتان مشکلی ندارد یا بررسی های پزشکی بیشتری را برایتان تجویز می کند یا اینکه قطعاً جواب می دهد باید خالتان را بردارید. در این صورت پزشک متخصص یا تمام خال را تخلیه می کند یا ابتدا بخش بسیار کوچکی از آن را برمی دارد و به عنوان نمونه بافت آن را زیر میکروسکوپ مشاهده می کند. این عمل همان بیوپسی است که پزشکان می گویند. اگر خال سرطانی باشد برداشت آن سبب انتشار سرطان نمی شود. اگر خال مشکوک نیست: در صورتیکه شخص مایل به برداشتن آنها است. پزشک متخصص می تواند با روشهای مختلف آنها را از سطح پوست بردارد. آیا تعداد خالها زیاد می شود؟ برخی مردم تصور می کنند که خالها انواع نر و ماده دارند و زاد و لد می کنند، چنین باوری جنبه علمی ندارد. عده ای دیگر معتقدند برداشتن خال سبب ازدیاد آن خواهد شد که این مورد هم صحت ندارد. ممکن است خال بعد از برداشتن عود کند، اما برداشتن آن سبب تکثیر آن نخواهد شد. آیا بعد از بداشتن خال جای آن باقی می مانند؟ برخی متخصصان پوست با مواد شیمیایی به خصوصی اقدام به سوزاندن خال بیمارانشان می کنند و ادعا دارند که اثری از خال بر پوست بیمار باقی نخواهد ماند. هیچ پزشک متعهدی نمی تواند با قاطعیت ادعا کند که خال را بدون اسکار پوستی از بین خواهد برد، اما اگر حین روش درمانی، اصول اولیه به درستی رعایت شوند اسکار یا جای زخم خال به مرور زمان طی چندین ماه با درمانهای موضعی از بین خواهد رفت. این اصل عمومیت دارد، اما همیشه در علم طب استثنائاتی هم وجود دارند. ممکن است بعد از برداشتن خال، جای آن خالی بماند. در این موارد می توان رد جراحی را با لیزرهای مخصوص پزشکی از بین برد. چرا برخی خالها در نتیجه دستکاری بزرگتر می شوند؟ تحریک و زخمی شدن بافتهای بدن سبب ترشح هورمونهای رشد می شود و سلولهای آن منطقه شروع به تقسیم و رشد می کنند، درنتیجه خال بزرگتر می شود. برداشتن خالها: روش های مختلف برداشتن خال ها بستگی به سن بیمار، بزرگ یا کوچک بودن خال، عمق خال و حتی مکان خال دارد. خال های مادرزادی بهتر است جراحی شوند چون عمق زیادی دارند. خال های ریز و سطحی را با لیزر و یا حتی کوتر هم می توان به صورت کامل از بین برد. عوارض برداشتن خالها : برداشتن خالهای روی گردن و سینه احتمال بجاگذاشتن اسکار هیپرتروفیک ( یا به اصطلاح عام گوشت اضافی ) دارد که اگر پزشک نکات لازم جهت پیشگیری از این عارضه را رعایت کند احتمال آن خیلی کمتر می شود. معمولاً بعد از جراحی و یا لیزر خال، یک قرمزی در محل برداشت خال ایجاد می شود و چند روز بعد بطور کامل از بین می رود. در صورت جراحی خال به دست افراد غیر مجرب، امکان بجا گذاشتن اثر و یا چال در محل وجود دارد. از عوارض دیگر، عود خال است که باید به پزشک مربوطه مراجعه شود و مجدداً برداشته شود. عود و برگشت خال ها : عود یا بازگشت خال بستگی به عمق خال دارد. خال های عمیق معمولاً احتمال عود بیشتری دارند. عود خال ها بستگی به سن بیمار دارد، در سنین زیر ۳۰ سال خال ها سلول های فعالی دارند و اگر به طور کامل برداشته نشوند امکان رشد مجدد آنها وجود دارد و در این صورت پزشک باید مجدداً خال عود شده را ترمیم نماید. اما در سنین بالاتر معمولاً احتمال برگشت خال ها کمتر است. ارجحیت لیزرRF به کوتر (سوزاندن ) خال : در خال های سطحی لیزر RF ارجحیت بیشتری نسبت به کوتر دارد زیرا امکان چال شدن محل خال بسیار کمتر است. همچنین لیزر بسیار سریع تر انجام می شود و عمق بیشتری از خال را می توان از بین برد بدون اینکه گودی در محل ایجاد شود. با لیزر همچنین خال های داخل ابرو و حتی لبه پلک ها را می توان با ظرافت کامل از بین برد، بدون اینکه به موی ابرو و یا حتی مژه آسیبی برسد. آیا برداشتن خال باعث تبدیل آن به بدخیمی می شود؟ خیر، اینکه ندرتاً بعضی افراد را می بینیم که به دنبال برداشتن خال دچار سرطان پوستی در محل آن شده اند به این دلیل است که برخی ضایعات پوستی که ظاهراً به عنوان خال توسط پزشکان برداشته می شوند، اشتباهاً تشخیص داده اند و به اسم خاص برداشته شده اند و از اول تومور بوده اند و چون این ضایعات معمولاً عمق دارند بلافاصله عود می کنند و اگر اهمال شود ممکن است رشد کنند و عمیق تر شوند.پس اگر برداشتن خال ( اگر واقعاً خال باشد ) هیچ مشکلی از نظر سرطانی شدن برای بیمار ایجاد نمی کند. معمولاً پزشکان متخصص و وارد به راحتی می توانند خال های مشکوک را قبل از برداشتن آن شناسایی کنند و در صورت لزوم نمونه برداری و آزمایش نمایند.

source.saberteb.ir