این بیماری در امریکا شیوعی بالغ بر 1 میلیون نفر دارد و تخمین حدودی افراد مبتلا در جهان، حدود 5 میلیون نفر می باشد. علت بیماری چیست؟ علت اصلی این بیماری، کاهش تولید ماده ای به نام دوپامین در مغز است که مسئول کنترل حرکت است. دلیل قطعی کاهش تولید دوپامین نامشخص است، اما دانمندان عقیده دارند که ترکیب علل ژنتیکی و محیطی سبب این اختلال می شود. عوامل محیطی مانند استرس ها، التهابات سلولی می توانند در بروز این بیماری مؤثر باشند. چه کسانی در معرض خطر ابتلا هستند؟ - سن مهمترین عامل خطر این بیماری می باشد. اغلب مبتلایان ر دنیا، سن بالای 60 سال دارند. -احتمال ابتلا در مردان، 2 برابر زنان است -سابقه ضربه به سر، سابقه تماس با آفت کش ها و حشره کش ها نیز عوامل خطر شناخته شده هستند علایم بیماری چیست؟ 1- لرزش انگشتان، دستها، پاها، فک و حتی سر. معمولاً لرزش در زمان استراحت بیشتر است. همچنین در زمان استرس و هیجان نیز افزایش می یابد. 2- سفتی اندام ها و تنه که ممکن است در حین حرکت افزایش یابد و موجب درد عضلانی شود. 3- کندی حرکتی: کندی و سفتی عضلات در چهره فرد مبتلا حالتی را ایجاد می کنند که اصطلاحاً چهره ماسک مانند نامیده می شود. 4- راه رفتن پارکینسونی: شروع راه رفتن در فرد مشکل است و گام های این افراد کوتاه است و گاهی منجر به افتادن می شود. 5- علایم دیگر: یبوست، کاهش حافظه، افسردگی، اضطراب، مشکلات ادراری و تناسلی. درمان چیست؟ متأسفانه در حال حاضر درمان شفابخشی برای این بیماری وجود ندارد، اما درمان هایی مانند لوودوپا و کاربی دوپا سبب بهبود علائم بیمار شده و کیفیت زندگی بیماران را بالا می برند. دکتر امیری

source.medicinenet.com